SCHRODER: "Were Di2 totaal ontgoocheld"
28 april 2009

Uit de degradatiezone

 

Ik herinner me mijn middelbare schooltijd nog goed. Ik moest destijds vaak om 8.00u melden. Dat was namelijk het gebruikelijke sanctiemiddel dat werd ingezet tegen leerlingen die problemen hadden met op tijd komen. Ik herinner me ook dat ik aan het melden om acht uur een spuughekel had. Afgelopen zondagochtend werd ik hier even aan herinnerd, want ik moest me, sinds tijden, ergens om acht uur ‘melden’. Aangekomen bij hockeyclub begroette ik mijn geeuwerige teamgenoten en vertrokken we richting hockeyclub Were Di.

Eenmaal op Were Di aangekomen zochten we de koffieruimte op die als een prima bespreekhok fungeerde. Tijdens de voorbespreking werd eigenlijk niets verrassends gemeld; het gevoerde strijdplan in het eerdere duel tegen Were Di2 zou ook vandaag het devies vormen. Dit hield een gedisciplineerde vorm van halfcourt-press in. In de thuiswedstrijd had dit namelijk ook zijn vruchten afgeworpen. Na deze wedstrijd hadden spelers van Were Di2 gemeld dat zij niet goed speelden tegen ons en dat zij daarom met een nipte winst naar huis waren gegaan. Ik citeerde toen al trainer van der Valk: “je speelt zo goed als dat je tegenstander toelaat”. De ruimtes klein houden en fel verdedigen zou ook deze zondag er voor moeten zorgen dat Were Di2 niet in haar spel zou komen. Ik verwachtte een zware pot tegen de kampioenskandidaat. Het was een uitwedstrijd, plus we misten vijf jongens van ons team. Ik had de dag ervoor nog op het hockeyveld rondgelopen om twee mannen van JA1 te ronselen. Gelukkig waren deze jongens bereid om ons uit de brand te helpen. Het was alles behalve een ideaal scenario om tegen de kampioenskandidaat aan te treden. Om eerlijk te zijn verwachtte ik geen punten te behalen in deze wedstrijd. Ik hoopte dat wij een leuke pot zouden hockeyen, zodat wij met opgeheven hoofd weer richting Berkel-Enschot zouden kunnen gaan. Ik was erg benieuwd naar wat deze zondag te brengen had.

Na het fluitsignaal begon H2be met balbezit. De eerste beste pass betrof een hoge bal in de diepte. De pass werd aangenomen door Vinny die vervolgens handig naar binnen draaide zodat hij ruimte kreeg voor een schotkans. Kassa! Zowel spelers aan de zijde van Berkel-Enschot, als aan de zijde van Were Di waren verrast, want de wedstrijd was ongeveer twintig seconden bezig. Het was een mooi doelpunt, maar toch plaatste ik het toen nog onder de noemer ‘geluk’. Het was vroeg en ik achtte de spelers van Were Di2 ook wat slaperig. Ik bedacht me dat dit doelpunt een leuk uitgangspunt vormde om een wedstrijd mee te beginnen, maar dat de doelpunten vanaf nu niet meer zo gemakkelijk zouden vallen. Niets bleek minder waar. Een aantal minuten later wist Engelen een strafbal te versieren. Een countermoment zorgde voor een snelle uitbraak met een doelpoging dientengevolge. Als ik me niet vergis, werd een doelpunt voorkomen doordat de bal op het lichaam van een verdediger kwam. Deze strafbal werd benut: 0-2! “Een nog beter uitgangspunt..”, dacht ik weer. Ik maakte mezelf op voor een battle bij ons achterin. Ik verwachtte namelijk dat Were Di nu wakker zou zijn en venijnig terug zou gaan slaan, maar puik verdedigend werk zorgde er voor dat zij niet in staat waren veel te creëren. De tactiek werkte. Een tweede snelle uitbraak resulteerde zich wederom in een gevaarlijke counteraanval. Een vrije schotkans op goal werd voorkomen door een opzettelijke overtreding door een verdediger van Were Di. In mijn ogen was dit ook een strafbal waardig, maar het bleef bij een strafcorner. Er werd besloten om Hooijen Jr. een directe doelpoging te laten wagen door middel van een sleeppush. Deze sleeppush was erg zwak omdat meneer de bal niet lekker mee kreeg over zijn stick, maar toch ging hij erin! Een keepersfout in mijn ogen, maar dat interesseerde mij geen drol want het was inmiddels 0-3! Vol ongeloof hobbelde ik naar de middenlijn om mijn teamgenoten te feliciteren. Wie had gedacht dat dit zo gemakkelijk zou gaan? In het verleden hebben we veel problemen gehad met scoren, maar vandaag leken de hockeygoden ons meer dan gunstig gestemd. Ondanks we na een kwartier spelen op een behoorlijke voorsprong stonden, bleef ik uiterst nuchter. Ik had het idee dat niemand van ons zich rijk rekende. Dit zorgde ervoor dat H2be scherp bleef. Were Di deed er vervolgens een tandje bij. Er werd een schot op doel geforceerd, maar die belandde op de paal. Ook wist Were Di een aantal strafcorners te versieren, maar het verdedigende vijftal van H2be wist keer op keer te voorkomen dat zij deze konden benutten. Dit gaf vertrouwen aan de ploeg uit Berkel-Enschot, want dit hield H2be op een ruime voorsprong die enkele minuten later uitgebreid zou worden. Het vierde doelpunt werd gescoord door de jonge en getalenteerde invaller Freek van Roy. Van Roy heeft met regelmaat verdienstelijk ingevallen bij het tweede van Berkel-Enschot, maar het is hem voorheen nooit gelukt een doelpunt te maken. Deze zondag was het eindelijk zover. Uit een rebound, vanuit de korte hoek, wist hij te scoren. Ik heb van Roy weleens geplaagd met het feit dat hij bij ons niet scoorde, maar bij deze feliciteer ik hem met zijn doelpunt. Voor Were Di2 bleef de malaise groeien toen vlak voor rust de 0-5 werd gescoord door ‘das Phantom’, maar wij noteerden het doelpunt op de naam Alberts. Even ontstond er discussie of dit doelpunt geldig was, maar het arbitrale duo kende na kort overleg alsnog het doelpunt toe. Were Di is in de rest van de eerste helft niet meer gevaarlijk geweest.

Het was rust. Daar zaten we dan in de goal, elkaar glimlachend aan te kijken. Gedisciplineerd in de taak hockeyen zonder daarin te verzwakken, bleek ontzettend winstgevend. Smulders wees de spelers erop alert te blijven.

Were Di2 begon fel na de rust. Zij hadden besloten meer druk te gaan zetten op onze laatste linie. Op zich een logische keuze, maar het antwoord van H2be was eenvoudig: hoge ballen. Het stomme was dat Were Di2 hier zeer slecht op anticipeerde. Inmiddels kennen we allemaal het vervelende Rosmalen2. Zij beschikken over een geweldige hoge bal, maar wij wisten daar slim op in te spelen. Were Di ging hier minder handig mee om. Op het moment dat wij uitnamen op kopcirkel, bleven zij druk zetten op onze laatste linie, ondanks het feit dat de ballen over de hoofdjes bleven vliegen. Zij hadden in dit geval beter ‘drie-kwart-press’ kunnen spelen. Dat houdt in dat je je tegenstander in het achterste drieëntwintig metergebied laat hockeyen en dat je tussen de middenlijn en dit gebied druk zet.  Dit had er toe kunnen leiden dat wij onze backs rustig zouden inspelen bij het uitnemen. Met andere woorden: Were Di2 dwong de hoge ballen zelf af en omdat zij press wilden spelen ontstond bij hun achterin ruimte voor ons om de hoge bal naar toe te gooien. Mede om deze reden bleef ons spel effectief en hielden we de wedstrijd onder controle. Nadat een aantal minuten waren verstreken kreeg Were Di een vrije slag mee vlak buiten onze cirkel. Een rommelige situatie ontstond en het zat Were Di eindelijk mee. De lange uitschuif armen van Woudenberg maakte een tip-in mogelijk. Deze ging erin. Even vreesde ik dat dit doelpunt de eerste zou worden van een inhaalreeks, maar we hielden ons stevig vast aan de tactiek. Een aantal keer wisten enthousiaste middenvelders van Were Di handig op te komen om de cirkel van Berkel-Enschot te penetreren. Hieruit ontstonden een tweetal kansjes, maar slodderigheid in de afronding zorgde ervoor dat onze keeper niet al te hard aan het werk hoefde. De tijd bleef verder tikken in het voordeel van H2be en een kwartier voor tijd kreeg Were Di het voor de laatste keer te verduren. Linksback Hooijen kwam op vanuit de derde linie en scoorde de 1-6! Gek genoeg was dit pas het eerste moment in de wedstrijd dat ik me echt comfortabel voelde en het idee had dat we dit echt niet meer zouden verliezen en zo geschiedde het. Berkel-Enschot2 won met 6-1 van Were Di2. Als geslagen honden dropen de spelers van Were Di af.

Een aantal spelers van Were Di zullen zich misschien wederom beroepen op het excuus dat zij een slechte dag hadden, maar ik hoop dat zij toch in staat zullen zij om een zo objectief mogelijke zelfreflectie te bewerkstelligen. Het was een tactische overwinning voor H2be. Ik ben me ervan bewust dat Were Di2 meer hockeykwaliteit heeft rondlopen dan wij, maar blijkbaar had het sterke collectief van Were Di2 een les nodig in effectief hockey. Als dit niet zo was, dan was dit hockeyduel ook nooit uitgemond in een dergelijk dramatische stand. Dit doet bij mij de vraag rijzen of Were Di2 wel klaar is voor de reserve hoofdklasse. Ik denk dat zij de kwaliteiten en de potentie hebben, maar wellicht ontbreekt er nog teveel volwassenheid binnen het team. Ik mag deze jongens graag, ook buiten het hockeyveld. Ik gun ze het kampioenschap van harte, maar als ik hen vergelijk met kampioenskandidaat OZ3, dan trek ik de conclusie dat OZ3 een stuk gevaarlijker en effectiever is. Tegen OZ hebben we het zelfde spel proberen te spelen als tegen Were Di2, maar dit mocht niet baten. We waren niet opgewassen tegen de individuele klasse die een aantal oud-hoofdklassers met zich dragen. Komende week mag Were Di aantreden tegen OZ3. Ik wil hun bij deze een tip geven: speel compact, zet de drie beste mandekkers op hun spitsen, maak gebruik van snelle uitbraken en wellicht dat je met 6-1 wint.

Na de wedstrijd kon ik het niet laten om trainer van der Valk meteen in te lichten over onze winst en het verloop van de wedstrijd. Van der Valk kon zijn oren niet geloven en feliciteerde ons met de drie punten. Het deed hem deugd om te horen op wat voor manier wij hadden gewonnen. Het is het spelletje waar van der Valk het meest van houdt. Ik geloof dat hij trots is. Het is dan ook onze meest glorieuze overwinning van het seizoen en dat zal het ook blijven!

Geplaatst door: Michiel Schröder
16 maart
29 februari [LINK]
2 december
25 november
24 november [LINK]
21 november
9 november
3 november
31 oktober [LINK]
23 oktober
19 oktober
9 oktober
23 september
19 september
16 september
16 september
15.05 p.r.ceptie
10.04 Joris
07.04 Co
23.03 p.r.ceptie


Site by: QForma - www.qforma.nl Copyright © Heren 2 Berkel-Enschot
2002 - 2016