SCHRODER: "Helaas pindakaas"
11 november 2008
Berkel-Enschot2 – Were Di2

Na de wedstrijd tegen Tilburg3 kwam Berkel-Enschot op een magere drie punten te staan. Drie keer gelijkspel en een aantal nipt verloren wedstrijden houdt ons op deze tergende voorlaatste plaats. Ik heb al eens eerder vermeld dat we deze ‘pech’ zelf afdwingen. Zo ook afgelopen zondag tegen het nummer twee geplaatste Were Di2. Zoals aangekondigd in mijn laatste analyse ben ik na de wedstrijd tegen Tilburg in overleg gegaan met hoofdcoach Smullie over een aantal tactische aspecten in ons spel. We waren het met elkaar eens dat er tactisch wat moest veranderen. Het is niet zo dat ons vertrouwde spel slecht is, maar we moesten opzoek naar een strijdplan waar we het Were Di moeilijk mee zouden kunnen maken zonder hun in de kaart te spelen zoals we dat hebben gedaan tegen Tilburg3. Ook moest het strijdplan een tactiek inhouden waar we in de toekomst op terug kunnen vallen.

Ik verwachtte een zware wedstrijd tegen Were Di2. Een groot deel van hun huidige selectie kenden we al, maar dit seizoen hebben zij hun team aangesterkt door middel van een brede selectie vooraf aan de competitie. Meerdere mensen hadden gemeld dat Were Di2 het professioneel zou aanpakken dit seizoen. Ik had in de loop van vorige week her en der al geïnformeerd naar hun opstelling, zodat we hier alvorens de wedstrijd op konden anticiperen. We zouden een sterk hockeyende as van Were Di kunnen verwachten. Ik was me ervan bewust dat Were Di meer hockeykwaliteit heeft rondlopen dan H2be, dus sprak ik na onze vrijdagtraining met Smullie af dat we de ruimtes klein zouden houden en fysiekspel zeker niet zouden schuwen. Were Di2 is een team dat graag hockeyt. Zij zijn geen stugge tegenstander die zich bezig houden met allerlei non-hockeytactieken, zij willen graag leuk hockeyen. Aan H2be de taak om Were Di uit hun spel te halen. Met deze voorkennis en afspraken kwamen we uit op een variant van halfcourt-press. Ik was erg benieuwd hoe dat zou lopen, gelet op onze zwakke kanten bij een dergelijk spel. Toch had ik vertrouwen in de wedstrijd van zondag.

Met Stuff, Floris en Rutger afwezig bij aanvang van de wedstrijd, was het fijn om weer te kunnen rekenen op de jonge hockeyfanaten Jip en Freek. In de opstelling waren er geen opmerkelijkheden te bemerken. Na het startsignaal zakte het hele collectief Berkel-Enschot meteen naar halfcourtposities waarbij niemand diep bleef. Met elf man achter de ballijn probeerden we een zo stug mogelijk spel te creëren en lieten we Were Di het spelletje maken. Vooral de eerste twintig minuten was Were Di2 continu in balbezit en probeerden zij al vroeg in de wedstrijd op voorsprong te komen. Er werd goed mangedekt, hoewel een aantal lange passes op hun spitsen erg makkelijk aangenomen kon worden. Een aantal keer probeerde Were Di gebruik te maken van een opkomende man uit hun centrale duo achterin. In beginsel zou deze voor Vinny zijn, die dan als aanvallende middenvelder moest mee zakken. Geen diepte in het spel van Berkel-Enschot en daarmee dus ook geen dreiging voor Were Di, maar dat laatste was min of meer ook zo bedoeld. Het devies voor de openingsfase van de wedstrijd, was de ruimtes zo klein mogelijk houden en Were Di later verrassen. In mijn ogen een onaantrekkelijke eerste twintig minuten van de wedstrijd. Na enige tijd gespeeld werd besloten om Vinny van zijn verdedigende taak af te helpen en van hem een derde en diep hangende spits te maken. Op deze manier zou Were Di voor de keuze staan om het wel of niet te riskeren hun laatste man een op een te laten staan met onze gretige Vinny. Mocht een van centrale verdedigers toch opkomen, dan zou ik hem oppakken wanneer hij onze speelhelft zou betreden. Een soort van doorstappen, maar dan wel in geheel andere context dan dat we eerder waren gewend. De rest van H2be bleef in dezelfde verdedigende taak hockeyen. Dit ‘doorstappen’ resulteerde zich meteen in een grandioze kans. De bal werd door de achterste linie onderschept en een lange pass op de diepstaande Vinny zorgde voor acuut gevaar. Ik denk dat iedereen zich dit moment nog goed herinnerd. Het was het eerste moment dat we Were Di wisten te verrassen. Jammerlijk genoeg gleed meneer uit… Ondanks ons stugge spel wist Were Di in de eerste helft toch op een verdiende 0-1 voorsprong te komen. Hoe het doelpunt precies tot stand was gekomen, is me ontgaan.

Tijdens de rust bedacht ik me dat ik tevreden was met ons spel van de eerste helft. De laatste keer dat we ons aan halfcourt hadden gewaagd, was al lang geleden. De heren van Berkel-Enschot hadden laten zien dat zij niet waren vergeten hoe dit spel verdedigend gespeeld moest worden. Were Di was de eerste helft beduidend het sterkere team geweest, maar wij hadden goed vanuit onze taak gehockeyd en lieten de schijn bij Were Di dat zij deze wedstrijd onder controle hadden. Een terechte stand bij rust en nog niets aan hand. De eerste paar minuten van de tweede helft wilde Smullie starten met dezelfde insteek zoals we de eerste twintig minuten van de wedstrijd hadden gehockeyd.

De tweede helft begon gecontroleerd door Berkel-Enschot. Geen spektakel in de eerste minuten, maar een degelijk spel. Al vrij gauw werd weer Vinny weer diep gezet. Weer zou de opkomende man van Were Di voor mijn rekening komen. In deze fase van de wedstrijd werd H2be eigenlijk steeds sterker. De bal werd goed rond getikt en we zorgden voor steeds meer gevaar rond de cirkel van Were Di2. Vanuit ons verdedigend spel werd snel en goed omgeschakeld. Een van de vereiste van halfcourt-press is een snelle aanvallende omschakeling. Die heb ik gezien! Ruimtes werden aardig benut en zodoende werd de keeper van Were Di flink aan het werk gezet. Ik denk dat, zeker in deze fase van de wedstrijd, de keeper van Were Di de uiteindelijke drie punten heeft binnen gesleept. Het was een moment dat de wedstrijd gedraaid had kunnen worden. Een aantal schoten op doel en strafcorners werden van de doellijn weggehouden door deze knaap. Hier toonde Berkel-Enschot zich weer zwak in de afronden op goal. Ondanks Berkel-Enschot het initiatief had overgenomen, bleef Were Di ook prima spelen. Ook zij creëerden gevaar in de tweede helft. Strafcorners werden aan beide zijden versierd en aan beide zijden werden ze erg snel toegekend door de arbitrage. Overtredingen in het drieëntwintigmeter-gebied resulteerden zich in strafcorners. Zo ook in het voordeel van Were Di. Net als wij beschikt Were Di over een zwakke corner. Twee keer achter elkaar wist ik met mijn uitlopen het directe schot op doel te blokkeren. Het was een stom doelpunt dat voor een 0-2 achterstand zorgde. Een middenvelder van Were Di zette drie man van Berkel-Enschot te kijk met solo die eigenlijk niets speciaals voorstelde. Hij worstelde zich door drie man heen de cirkel in om vervolgens een zwakke doelpoging te doen. Een push op handschoenhoogte in de korte hoek, maar hij zat wel. Ontzettend leuk doelpunt voor de enthousiaste middenvelder van Were Di, maar eerlijk gezegd werd er gewoon slap verdedigd. Waarom deze jongen niet meteen ongenadig werd afgestraft toen hij besloot om te gaan pielen, is me nog steeds een vraag. Deze 0-2 was een belangrijk doelpunt voor Were Di. De dreiging van Berkel-Enschot was steeds groter geworden en de 1-1 hing in de lucht. Door dit doelpunt kreeg Were Di de geledenheid de wedstrijd op slot te gooien en uit te hockeyen. Voor mijn gevoel stond er op dat moment nog een dik kwartier spelen op de klok, dus winnen werd voor H2be erg lastig. Were Di realiseerde zich laat dat zij de zaak op slot moesten gooien en dat zorgde ervoor dat vlak na de 0-2 Berkel-Enschot eindelijk weer eens een strafcorner wist te benutten. Een variant maakte het voor Wouter mogelijk de bal erin te flatsen. Een mooi, maar vooral een belangrijk doelpunt. Zo bleef H2be in de race. De druk van Berkel-Enschot bleef toenemen en spel werd steeds aantrekkelijker. Baltempo lag naar mijn idee hoog en voor het eerst sinds tijden gingen basale handelingen goed. Er werd nauwelijks slordig gepasst of onnodig balverlies geleden. Dit alles zou trainer Ruud deugd hebben gedaan als hij de wedstrijd gezien zou hebben. De slotfase van de wedstrijd naderde en in de laatste tien minuten werd gekozen voor het vertrouwde druk zetten op de laatste linie van de tegenstander. Het spel waarmee de wedstrijd tegen Tilburg3 waren begonnen. Ditmaal hoefde ik niet door te stappen op de mid-mid van de tegenstander, want die liep een gele kaart op en mocht enkele minuten op de bank brommen. Eindelijk realiseerde Were Di zich dat zij niet meer hoefden aan te vallen, maar dat zij het zooitje op slot moesten gooien. Alle Were-Dianen ver achter de ballijn en bij balbezit de bal hoog weg werken door middel van een scoop. Het druk zetten bracht nog een strafcorner met zich mee in het voordeel van H2be. Deze kans op de gelijkmaker werd echter door de plee gespoeld. Een communicatiefout lag ten grondslag aan een verkeerd begrepen pass die treurig over de achterlijn verdween. Berkel-Enschot2 trok wederom aan het kortste eind.

De 1-2 winst is geen onverdiende winst voor de mannen van Were Di2, maar een gelijkspel was ook zeker niet onterecht geweest. Een spannende en aantrekkelijke wedstrijd in mijn optiek. Ik vond het, met name dankzij de tweede helft, een van onze betere wedstrijden. Er is goed gehockeyd en weer ben ik trots op het feit dat koppies niet gaan hangen bij een achterstand. Die mentale kracht vind ik heel belangrijk. Ook wil ik Smullie mijn complimenten geven. Hij wist hun mid-mid uit te schakelen, want die heb ik nauwelijks bepalend zien hockeyen. Dit was ook een vereiste om op die positie te kunnen spelen. Ik merkte tijdens de aanvallende omschakelingen dat ik vaak het middenveld moest aansporen goede aansluiting te geven. Hopelijk zullen zij in de toekomst dit zelf doen. Ook tijdens de verdedigende omschakeling zag ik soms onze voorste linie terug sukkelen, terwijl duidelijk de afspraak is om dan zo snel mogelijk achter de ballijn te komen. Voor hen geldt hetzelfde. Helaas zijn we weer met lege handen het veld afgestapt.

Na de wedstrijd hoorde ik iemand van Were Di2 zeggen dat het een slechte wedstrijd van hun kant was. Dat kan misschien zo zijn, maar dat heb ik vaker gehoord. De wijze woorden van Ruud, “Je speelt zo goed als dat je tegenstander toelaat”, borrelden even bij me op. Ik vond Were Di2 in ieder geval niet zwak. Ik denk dat zij een prima pot hebben gespeeld en de drie punten knap hebben afgedwongen.

Tot slot wil ik mijn trouwe lezers van Were Di2 bij deze nog eens feliciteren. Ik zie jullie weer na de winterstop!

Man of the match: Vinny. Op de een of andere manier vind ik het niet leuk hem deze veer in zijn reet te steken, maar ik denk wel dat hij ‘m verdiend. Afgelopen week vond ik hem ronduit slecht tegen Tilburg3 omdat hij veel balverlies leed. Afgelopen zondag was hij in vorm. Ik denk dat hij een doorn in het oog was voor de verdediging van Were Di. Aan de bal had hij als enige van Berkel-Enschot veel directe dreiging en met zijn creativiteit wist leuke situaties te creëren. Zonder Vinny hadden we deze zondag nog geen deuk in een pakje boter geslagen. Het enige dat ik hem af en toe nog kwalijk neem, is het feit dat hij wel eens rare kaatsjes geeft waarmee hij stom balverlies lijdt. Deels komt dat doordat hij niet altijd wordt begrepen door zijn medespelers, maar die enkele keer viel deze zondag te verwaarlozen.

Geplaatst door: Michiel Schröder
16 maart
29 februari [LINK]
2 december
25 november
24 november [LINK]
21 november
9 november
3 november
31 oktober [LINK]
23 oktober
19 oktober
9 oktober
23 september
19 september
16 september
16 september
15.05 p.r.ceptie
10.04 Joris
07.04 Co
23.03 p.r.ceptie


Site by: QForma - www.qforma.nl Copyright © Heren 2 Berkel-Enschot
2002 - 2016