SCHRODER: "TROTS EN BLIJ MET EEN BOX VOL!"
05 juni 2014

Nieuwe gezichten, veel blessures, knokken voor klassebehoud en hierin geslaagd!

 

Een bewogen seizoen is ten einde gekomen. Het betrof een hockeyjaar waar ik met veel trots op terugkijk. Vorig seizoen namen vijf mensen afscheid.  Met een hoop nieuwe gezichten wisten we dat dit seizoen zwaarder zou worden. Dat maakte helemaal niets uit, want hierin schuilde tevens een grote uitdaging voor iedereen. De primaire doelstelling was om wederom een jaar lang de res. Hoofklasse te handhaven. Dit is gelukt, zonder dat H2be in grote problemen is gekomen! Dit laatste was een enorme opluchting omdat we dit hockeyjaar zijn getroffen door veel pech. Een hele rits blessures, waaronder bijzonder langdurige, zorgde ervoor dat H2be werd geteisterd. Gelukkig hebben de gretige jongens van JA1 een heel seizoen voor ons klaargestaan. Dit alles zorgde ervoor dat er zondagen waren waarbij met zeven of acht andere basisspelers, ten opzichte van vorig jaar, werd gestart. Dit gegeven is de reden waarom ik met veel trots terugkijk op afgelopen seizoen!

Na de belangrijke overwinning op Were Di2, stond op 4 april 2014 Oss2 op het programma. Het betrof een uitduel waarbij Oss2 als een kat in het nauw gedreven zat. Bij winst zou Oss nog een goede kans hebben op handhaving. Leermeester Van deR Valk was erop uit gegaan om de ‘messentrekkers’ te analyseren. Op grond hiervan werd een duidelijk game-plan bedacht. Gedurende de eerste helft was het niveau laag, maar ging de strijd wel gelijk op. H2be had veel moeite met het trampoline veld. Daarnaast werd er met weinig overtuiging gehockeyd. Tot ons geluk speelde Oss niet veel beter. In de tweede helft kwam er meer vertrouwen in de ploeg. Het collectief pakte haar verantwoordelijkheid en drukte door. Ondanks het arbitrale duo nog een verwoede poging deed om het tij te keren, was H2be simpelweg een stuk beter. De wedstrijd werd met 2-4  gewonnen. Deze overwinning zorgde ervoor dat H2be voor honderd procent veilig stond. Die avond heeft grote Hooijen een hele rits pilskes voor mij, Frijters en Basje Engel mogen tappen. Die nacht kon ik weer een box in de kliko deponeren… Mooie avond!

Op zondag 18 mei 2014 was Oranje Zwart2 aan de beurt. OZ2 deed mee voor het kampioenschap, dus zij moesten winnen! Al vroeg op de ochtend werd duidelijk dat dit een heerlijke dag zou worden. Volop zon, prachtig hoofdveld van Oranje Zwart, leuke (lees: hockeyende) tegenstander! Ik had er zin in! We hadden geen zak te verliezen dus er kon vrijuit gehockeyd worden.  OZ2 speelde vanaf minuut 1 sterk en trachte onze opbouw flink onder druk te zetten. Door stom balverlies kwam H2be al vlot op achterstand. Scoren aan de andere zijde van het veld bleef uit, maar dat betekende niet dat H2be niet gevaarlijk was. Voor het eerst in maanden (!) was H2be ‘ behoorlijk’  compleet (lees: slechts twee spelers kreupel) en kon met jongens als “master” Winkelmolen wat gas worden gegeven. Desalnietemin was OZ2 de betere ploeg gedurende de eerste helft.  Ik meen dat de ruststand 2-1 in het voordeel van OZ bedroeg. In de tweede helft kwam H2be beter tot een georganiseerde opbouw. Het ‘kantelen’ over rechts werkte uitstekend. Helaas kwamen we niet tijdig tot scoren. OZ2 vergrootte de voorsprong naar 4-1 en de wedstrijd leek gespeeld. Niets was minder waar. In een slotoffensief kwam H2be snel terug naar een stand van 4-3. Tijdens deze periode zag ik de coach van OZ2 als een zenuwachtige pinguin langs het veld waggelen. Zo nu en dan hoorde ik hem tevens, met overslaande stem, een en ander tegen zijn spelers gillen. Ik kon maar een ding denken: “H2be reuzendoders!”. De gelijkmaker hing in de lucht, maar tot onze teleurstelling kwam het offensief te laat. Oranje Zwart won met 4-3 en behield zicht op het kampioenschap. Een leuke, maar ook leerzame wedstrijd.

De slotwedstrijd werd op 25 mei 2014 gespeeld tegen het altijd lastige Tilburg3. Een stugge ploeg met veel ervaring en een aantal grote namen zoals Van de Pand en Rutten. Dit maakt hen een geduchte tegenstander. Voorafgaand aan de wedstrijd attendeerde ik mijn teamgenoten op ‘de momenten’ die Tilburg3 zou kiezen. Het betreft geen ploeg die zeventig minuten lang de eigen benen onder het lijf vandaan rent. Voor een jonge ploeg als H2be is het soms lasting om die moment te herkennen. Desalniettemin werd er met vetrouwen aan de wedstrijd gestart. Tot ieders teleurstelling speelden we op ons nieuwe zandveld. Wat het wedstrijdsecretariaat bezielt om ons op een dergelijk veld in te roosteren, weet ik ook niet. We hadden net zo goed een onder onsje in de Loonse- en Drunense Duinen kunnen organiseren... Al snel hikte H2be tegen een 0-1 achterstand aan. Uit de snelle omschakeling van Tilburg werd het volle rendement gehaald. Ik herinner me dat er veel te laat en te weinig druk werd uitgeoefend op Tilburgse balbezitters. Het moet niet zo kunnen zijn dat spitsen en middenvelders vrij een bal aan mogen nemen, opendraaien en een actie of pass mogen zoeken. Dit laatste gebeurde wel. Daarnaast was was H2be tijdens balbezit onvolwassen. Vanuit de opbouw werd er gezocht naar onmogelijke passes wat zich uiteraard resulteerde in balverlies. Kleine Hooijen bracht de stand terug naar 1-1 met een fraaie backhand, maar het was Tilburg3 die kort daarna weer de leiding nam. Ruststand 1-2. Dit was tevens de einduitslag. Omdat mijn vader onwel werd tijdens de tweede helft, is het voor mij onmogelijk om de wedstrijd nader te analyseren. Tot ieders opluchtig liep dit onwel worden met een sisser af. Die middag heb ik een aantal uurtjes in het ziekenhuis doorgebracht. Uit verschillende testjes bleek niets, dus kon ik aan het eind van de middag met een gerust hart naar de Korte Heuvel fietsen om alsnog het seizoen feestelijk af te sluiten met mijn team. Grote Hooijen had wederom, speciaal voor ons, het terras geopend. Er werd die middag en avond flink geschranst en gezopen. Bovendien had de kadocommissie voor een aantal mooie presentjes gezorgd. Een top BBQ!

Hoe nu volgend jaar? Er is veel animo voor H2be. De selectie zal zich uitbreiden naar twintig of eenentwintig man! Een goede ontwikkeling voor ons team. De selectie zal aangevuld worden met ervaren en jonge spelers.  Ook zijn er afscheidnemende gezichten.  Smulders, wie vorig jaar formeel afscheid nam, werd nog met een jaartje verlengd, maar zal nu alsnog vertrekken. Tevens ‘chainsaw’ Nieuwenhuijze lijkt afscheid te nemen. Deze twee hall of famers wil ik in het bijzonder bedanken. Daarnaast krijgen ook jonkie Jansen een aai over zijn bol voor de getoonde inzet dit jaar. Ik kijk uit naar komend seizoen. Het is nog onduidelijk in welke formatie we zullen aantreden, maar ik verwacht er veel van! Tot slot wil coach Fuller bedanken voor zijn coaching en beleving. Fuller zal zich voor de volle honderd procent gaan focussen op het trainen van Heren 1.

Heren, ik hoop dat jullie fit en blessurevrij blijven, zodat we ook volgend jaar een geweldig seizoen tegemoet gaan. Het is fantastisch dat ‘Klein Duimpje’ Berkel-Enschot nog steeds actief is in de res. Hoofdklasse! Tot volgend jaar!

Ps. Foto 1: bij de Italiaan, aan het einde van de Korte Heuvel, smaakte de pasta naar speklappen en hamburgers :D!

Foto2: feestje lijfsbehoud en even later een ‘hele box vol’ ;’-D 

Geplaatst door: Michiel Schröder
16 maart
29 februari [LINK]
2 december
25 november
24 november [LINK]
21 november
9 november
3 november
31 oktober [LINK]
23 oktober
19 oktober
9 oktober
23 september
19 september
16 september
16 september
15.05 p.r.ceptie
10.04 Joris
07.04 Co
23.03 p.r.ceptie


Site by: QForma - www.qforma.nl Copyright © Heren 2 Berkel-Enschot
2002 - 2016