SCHRODER: Dramatische wedstrijd eindigt in gelijkspel
04 november 2008

Tilburg3 - Berkel-Enschot2

Na het zure verlies tegen Rosmalen2 afgelopen week, besefte men dat punten behalen in Tilburg een vereiste zou zijn. Tijdens de vrijdagtraining werd door trainer Ruud en Smullie gewezen op de basale dingen die mis gaan in ons spel. Tot op heden zijn we erg slordig in de passing, wat ons minstens de helft van ons balbezit kost. Ik word daar soms erg treurig van. Ook werd vooraf aan de training erop gewezen om bewuster bezig te zijn met de oefeningen en het dwingen van onszelf om secuur te zijn in de kleine dingetjes. De korte toespraak wierp onmiddellijk zijn vruchten af, want tijdens het balbezitspel in de verlengde warming-up bleek dat S-S-S(geen toelichting nodig) wel mogelijk is. Er werd goed getraind, dus ik had vertrouwen in de wedstrijd van zondag.

In de voorbespreking werd nog eens op het hart gedrukt hoe belangrijk de winst zou zijn. Tilburg3 stond namelijk op de negende plek met een punt voorsprong op ons. Winst voor Tilburg zou meteen zorgen voor een gat van vier punten. Iets wat je niet moet willen. We kenden Tilburg3 nog van de afgelopen seizoenen, dus we wisten wat ze hockeyend kunnen brengen. Een sterke en creatieve voorhoede en een zwakke laatste linie. Om deze reden werd besloten om hun verdediging onder druk te zetten. Zoals al vaker is gebleken, hebben de mannen van H2be druk naar voren nodig om wat te creëren.

Zoals in iedere wedstrijd wachtte ik de eerste vijf speelminuten af voordat ik zou doorstappen op de mid-mid van Tilburg. Na een aantal minuten gespeeld te hebben was duidelijk voor iedereen welke directe tegenstander ze hadden, zodat er verdedigend geen misverstanden zouden ontstaan. Dat was voor mij het signaal om door te stappen. Zoals bekend: druk zetten op een laatste linie gaat gepaard met een op een spelen achterin. Dat hebben we geweten... We hebben dit seizoen vaak rendement weten te halen met druk zetten, maar dat was deze zondag eens niet aan de orde. Het resulteerde zich een drietal tegendoelpunten in een tijdsbestek van twintig minuten. Het een op een spelen achterin nekte ons. Alle lange passes van Tilburg kwamen aan bij hun spitsen. Uit deze passes ontstond vaak direct gevaar omdat de meerderheid van H2be dan nog voor de ballijn stond. Hetzelfde gold voor balverlies op het middenveld of voorin. Teveel mensen die over de ballijn heen waren zorgden voor gatenkaas achterin. Een concreet voorbeeld: ikzelf kwam op met de bal vanuit het middenveld waar ik op dat moment stond vanwege het doorstappen. Ik kwam hun drieëntwintig-metergebied binnen waar vervolgens mijn pass op Vinny werd onderschept -> tegendoelpunt achterin.

Vanaf dat moment ben ik de hele wedstrijd niet meer door gestapt naar het middenveld, maar bleef ik als libero achter mijn verdediging. Aan de doelpuntenreeks van Tilburg kwam een einde. In de rust werd weer herhaald dat we terug moesten naar de basis. Geen rare acties, maar snel passen. Ergens had ik de hoop al een beetje opgegeven. Een dergelijke achterstand in een uitwedstrijd, voorspelt meestal weinig goeds.

 

In de tweede helft ging het gelukkig wat beter. Er werd beter vanuit de taak gehockeyd en de balcirculatie werd ook verbeterd. Verdedigend stond het weer aardig, maar nog steeds werd er veel onnodig balverlies geleden. In mijn optiek vooral op het middenveld. Daardoor bleef het een ongecontroleerde wedstrijd. Waar ik wel uiterst positief over was, was het feit we bleven hockeyen. Koppies waren niet gaan hangen, ondanks de fikse achterstand. Er werd mentale veerkracht getoond. Het was diezelfde mentale veerkracht dat ons terug bracht in de wedstrijd. In een rap tempo werd de stand terug gebracht naar een 3-2 achterstand. Het gevoel dat we alsnog voor de punten konden gaan, kwam bij me terug. Even werd dat gevoel getemd toen Tilburg hun voorsprong opnieuw vergrootte naar 4-2, maar al gauw volgde de 4-3. Naast het gegeven dat ik blij was met de vechtlust van Berkel-Enschot, begreep ik echt geen snars van waar Tilburg in hemelsnaam mee bezig was. Hoe kan een team met dergelijk ervaren spelers en oude hockeyvedettes zo'n wedstrijd nog spannend maken? Zij hebben ongetwijfeld het vermogen een wedstrijd goed te lezen, maar waarom nu niet? Ook Tilburg3 kan de punten hard gebruiken, zeker wanneer ze aan mogen treden tegen de nummer voorlaatste in een thuiswedstrijd. Wanneer zij bij 3-0 voorsprong de keet hadden dichtgegooid door middel van effectief halfcourt-press hockey, dan hadden zij die voorsprong niet meer weggegeven. Ze verkozen dom spel boven degelijk spel. Dat resulteerde zich een mooie kans voor Berkel-Enschot in de slotfase van de wedstrijd. 4-4!

Een dramatische hockeywedstrijd met twee slecht hockeyende teams. De eerste helft slecht van H2be vanwege de vele onnodige doelpunten, veroorzaakt door tactisch dwalen. De tweede helft nog slechter van het ervaren Tilburg3 die toestonden dat H2be met een punt naar huis kon. Er werd ook een laag tempo gespeeld, zoals we dat van onszelf gewend zijn. Echter, ik denk dat het lage tempo voor een groot deel aan de scheidsrechters te danken was. Zij lieten keer op keer toe dat Tilburg met opzet verhinderde dat H2be snel spel kon hervatten. Vaak werden ballen weggetikt, opgepakt etc. etc.en dramatisch hockeywedstrijd met twee slecht hockeyende teams.slotfase van de wedstrijd.lfcourt-press  meestal weinig goeds. i Om nog even terug te komen op dat tactisch dwalen: natuurlijk is met druk zetten op zichzelf  niets mis, tenslotte hebben vaak rendement gehaald met doorstappen, maar Smullie en ik hadden eerder aan de rem moeten trekken in de eerste helft. Die 0-3 achterstand had voorkomen kunnen worden. Ik heb met Ruudje al vaak gediscuteerd over het zetten van press en het spelen van halfcourt. Ruud ziet ons graag halfcourt spelen, of althans, hij vindt dat we het moeten kunnen spelen. Dat laatste ben ik met hem eens. We moeten het kunnen spelen. In het verleden hebben het wel eens getraind, denk aan de oefenwedstrijd tegen Goirle2 afgelopen seizoen. Omdat het ons aan stootkracht voorin ontbreekt, heb ik altijd de voorkeur gehad voor het systeem dat we nu spelen. Bij halfcourt moet je effectieve spitsen hebben. Je speelt dan namelijk op de omschakeling, dus een snelle en geslepen voorhoede is dan een vereiste. Die hebben we niet, dus was het in mijn ogen eerlijk om halfcourt naar de ijskast te verwijzen. Toch begin ik steeds meer sympathie te krijgen voor het systeem. Na zo'n wedstrijd als afgelopen zondag ga je toch aan het denken. Aan de ene zijde willen we graag wat afdwingen door een laatste linie onder druk te zetten, aan de andere zijde willen we het aantal tegendoelpunten verminderen. Deze twee dingen gaan niet samen. Door een op een te spelen achterin, aanvaard je het verhoogde risico op tegendoelpunten. Wanneer we ervoor kiezen dit te voorkomen door middel van halfcourt-press, aanvaarden we het risico minder te scoren, want tot op heden hebben we het druk zetten altijd nodig gehad om iets af te dwingen en wat te creëren. Dilemma dus! Feit blijft dat we afgelopen zondag Tilburg3 in de kaart hebben gespeeld door als een stel jonge honden in het mes te lopen. Ik zal hierover in beraad gaan met hoofdcoach Smullie.

Nogmaals: een slechte wedstrijd met wederom veel basale fouten en slordigheden. Wel ben ik, gezien het wedstrijdbeeld, blij met een punt. Terug komen van een 3-0 achterstand tot een 4-4 gelijkspel hebben we knap afgedwongen. De belangrijke drie punten hebben we niet mee naar huis kunnen nemen, maar Tilburg heeft ook niet op ons uit kunnen lopen. Daarnaast zag ik op KNHB het voor ons gunstige verlies van Forward4. Daardoor blijven we voorlopig meedoen.

Geen man of the match deze week.
Geplaatst door: Michiel Schröder
16 maart
29 februari [LINK]
2 december
25 november
24 november [LINK]
21 november
9 november
3 november
31 oktober [LINK]
23 oktober
19 oktober
9 oktober
23 september
19 september
16 september
16 september
15.05 p.r.ceptie
10.04 Joris
07.04 Co
23.03 p.r.ceptie


Site by: QForma - www.qforma.nl Copyright © Heren 2 Berkel-Enschot
2002 - 2016