SCHRODER: "Berkel-Enschot krijgt veel te weinig in Rosmalen"
08 april 2009

De goede kant op

 

We zijn inmiddels al drie weken verder sinds mijn laatste relaas en er is wel het een en het ander om over te schrijven. Ik zal in dit stukje een chronologische samenvatting geven van de afgelopen drie hockeyweken.

Het weekend na onze eerste winst op Push3, stond Forward4 op de agenda. Op dat moment onze directe degradatieconcurrent. We wisten dat Forward hetzelfde probleem met H2be deelt; weinig scorend vermogen. Forward4 is wel een team dat graag hockeyt, dus in dat opzicht een gunstige tegenstander voor ons. Wij hebben namelijk meer moeite met teams die zich bezig houden met anti-hockeytactieken. Daarnaast waren wij in de laatste wedstrijden (vorig seizoen inbegrepen) een stuk sterker dan Forward4. Toch verwachtte ik een van de zwaarste wedstrijden van dit seizoen, want het bleef een degradatieduel op grondgebied van Forward. Press, met afwisseling van volledig doorstappen, was het plan. Zoals seizoenen lang bekend is, kan Forward4 lastig omgaan met druk. Dat werd in de eerste helft van de wedstrijd weer opnieuw bevestigd. Full-press is niet eens een vereiste om hun laatste linie het lastig te maken. Goede mandekking op hun speelhelft was eigenlijk al voldoende om datgene af te dwingen, waar men normaal gesproken full-press voor hanteert. Een bekend wedstrijdbeeld was het gevolg: H2be had in de openingsfase de overhand en creëerde mooie kansen om die vervolgens niet te benutten. Na een ruststand van 0-0, werd Forward in de loop van de tweede helft sterker. De wedstrijd raakte hierdoor ongecontroleerd, omdat beide teams eigenlijk even sterk waren. Geen van beide teams wist te controleren. Hierdoor werd het een aantrekkelijke wedstrijd, omdat het extra spanning opleverde. Dat betekent echter niet dat het een goede wedstrijd was, maar dat terzijde. Beide teams wisten geen strafcorners te benutten en wedstrijd naderde zijn laatste twintig minuten. Het werd wachten op het team dat als eerste zou scoren en de wedstrijd zou winnen. Doelpogingen van H2be waren tevergeefs en Forward4 was degene die in het laatste kwartier zijn 1-0 wist te scoren. Gerommel in de cirkel van H2be ging hieraan vooraf. Geen mooi doelpunt, maar hij telde wel. Ik wist genoeg; Forward zou dit niet meer uit handen geven. Tot overmaat van ramp wisten zij in deze slotfase nog een tweede doelpunt te maken en zo eindigde dit degradatieduel in een pijnlijk verlies voor de mannen uit Berkel-Enschot. Een gelijkspel was terecht geweest, maar dat betekent niet dat Forward onverdiend had gewonnen. Forward was net iets minder zwak in het afronden op goal dan wij.

Zwart-Wit thuis leek mij een minder zware pot dan het degradatieduel bij Forward. Dat ondanks het feit dat ZW het beter doet in de competitie dan Forward4. Deze wedstrijd moest gewonnen worden om nog een goede kans te maken in de competitie. In de wedstrijd werd gekozen om halfcourt-press met momenten van full-press af te wisselen. De wedstrijd kende een ongekend goede start voor H2be. In het eerste kwartier wisten we twee maal te scoren. Een mooi backhandschot van Vinny en een loei van een knal van aanvoerder Kleinvelderman zorgden ervoor dat we al vroeg in de wedstrijd op een zeer aangename voorsprong kwamen. Een ontzettend groot contrast met de week ervoor, maar eigenlijk ook een groot contrast met de rest van het seizoen. Het was voor het eerst dit seizoen dat kansen (in de openingsfase) meteen werden benut. Als dezelfde wedstrijd in de eerste helft van het seizoen was gespeeld, dan waren deze doelpogingen waarschijnlijk op de paal en de lat beland. Het was helemaal niet zo dat H2be sterker speelde dan normaal, maar het verschil zat in de afronding. Vlak voor rust kwam ZW terug in de wedstrijd door middel van een schot op de plank vanuit een strafcorner. Het eerste doelpunt van ZW zorgde ervoor dat het aangename gevoel van de eerste helft verdween. Dat was ook af te lezen aan het spel van H2be. Het werd rommeliger. Het was de ervarenheid van een aantal controlerende spelers aan de zijde van Berkel-Enschot die ervoor zorgden dat H2be geen grip op de wedstrijd zou verliezen. De voorsprong werd opnieuw vergroot door een doelpunt van Beljaars. Weer een kans die meteen benut werd. Vol ongeloof zag ik een aantal minuten later aan hoe Vinny de 4-1 maakte. Bijna alle kansen resulteerden in doelpunten. Een unicum voor het tweede team van Berkel-Enschot. Met deze ruime voorsprong zat H2be op een wolk. Een aantal jongens leken bedwelmd door deze voorsprong, want toen het gehele collectief gedisciplineerd de wedstrijd moest uitspelen, gebeurde dat niet. Dit onprofessionele spel is in mijn optiek een van de oorzaken voor de vele nipt verloren wedstrijden in het verleden. ZW scoorde hierdoor in de slotfase nog een doelpunt. Eindstand: 4-2. Leuke wedstrijd van H2be, maar zonde van die slotfase. Wel drie ontzettend belangrijke punten en complimenten voor de voorhoede!

Het afgelopen weekend zijn we naar Rosmalen afgereisd om opnieuw opzoek te gaan naar punten. Bij deze wedstrijd had ik van te voren al een naar voorgevoel. Ik herinner me Rosmalen2 nog maar al te goed van voor de winterstop. Een stug en fysiek team dat weinig hockeykwaliteit in huis heeft en zich daarom volledig concentreert op hun linksback die een voortreffelijke hoge bal in huis heeft. Lekker scoopen luidde dan ook deze zondag weer het devies aan de zijde van Rosmalen. Omdat we wisten dat we dit zou gebeuren hadden we hier ons op voorbereid. In de voorbespreking kwam naar voren dat al onze spelers naar eigen speelhelft zouden zakken, hetgeen halfcourt-press inhoudt. Dit zou betekenen dat een hoge bal van Rosmalen weinig zin zou hebben. Toch verkoos de gezette verdediger van Rosmalen de scoop boven het gebruikelijke uitverdedigen. Dit bleek een goede keuze, want in de openingsfase van de wedstrijd werd het gevaar van de scoop toch onderschat. Het te ver voor de man verdedigen zorgde ervoor dat een middenvelder de cirkel kon binnentreinen om vervolgens uit een rommelige situatie de 1-0 te scoren. Wij lieten ons door dit vroege doelpunt niet van de wijs brengen en bleven bij ons gekozen hockeyspel. De tactiek wierp zijn vruchten af, want Rosmalen wist nul gevaar te creëren. In een snel omschakelmoment maakte Beljaars de gelijkmaker. Een heel belangrijk doelpunt en hierna werd het collectief van H2be sterker. Alles duidde erop dat er punten te behalen viel. Het fysieke spel van Rosmalen, dat langzaam meer aan het escaleren was omdat de arbitrage niet ingreep, gaf een ontzettend vervelende wending aan de wedstrijd. Elleboogjes geven, stickhakken en naslaan begon de wedstrijd te domineren aan het eind van de eerste helft. De rust kwam geroepen. In de rust waarschuwde het scheidsrechterduo de aanvoerders dat de mondjes dicht moesten en dat appelleren direct geel op zou leveren. Dit scheidsrechterduo maakte zich meer dan belachelijk toen zij, na twee minuten hockeyen in de tweede helft, al meer dan talloze malen was vervloekt door de spelers van Rosmalen en hiertegen niet durfden op te treden. Ik ben de volgorde van het derde en vierde doelpunt kwijt, maar in de tweede helft bleef de wedstrijd spannend doordat het lang 2-2 bleef. H2be had de overhand in de tweede helft en creëerde de ene kans na de andere kans. Rosmalen bleef hoge ballen gooien zonder enig rendement. De stand bleef gelijk, maar daar leek verandering in te komen toen de voorhoede van H2be een strafcorner wist te versieren. Deze strafcorner werd de eerste uit een hele reeks falende strafcorners van Berkel-Enschot. Dit was de kans voor Berkel-Enschot om met punten, of tenminste met een enkel punt, naar huis te gaan. Omdat doelpunten uitbleven, besloot ik in de slotfase van de wedstrijd genoegen te nemen met een punt, ondanks wij de winst veel meer verdienden. Dit punt was in de slotfase alles behalve zeker, want Rosmalen bleek geen genoegen te nemen met gelijkspel. Nadat ikzelf nog een bal van onze doellijn dook was het de beurt aan Rosmalen om een poging te doen een strafcorner te scoren. Dit leverde een drietal strafcorners op voor Rosmalen in de laatste minuten van de wedstrijd (strafcorner uit strafcorner uit strafcorner). Drie keer werd er direct op goal gepusht door middel van een sleep. De eerste twee liep ik eruit, maar een derde ging dwars door het midden er toch in. Hierna werd de wedstrijd definitief beëindigd(scheidsrechter floot af voor de derde corner). Een bagger wedstrijd, waarin H2be toch de betere was, waarin waardeloos werd gefloten, waarin de mannen van Rosmalen zich als een voetbalelftal manifesteerden en waarin wij weer eens aan het kortste eind trokken. Ik kon wel janken…

Als ik een conclusie probeer te trekken uit deze laatste drie wedstrijden, vraag ik me toch af hoe het zo kan zijn dat we zo ontzettend veel kansen nodig hebben, terwijl tegen ZW bleek dat het ook anders kan. Nou was de wedstrijd tegen ZW het andere uiterste, maar ik denk dat het toch wat te maken heeft met individuele scherpte van spelers. Als een verdediger van ons een keer niet scherp is op zijn spits krijgt hij op zijn flikker. Zo zou de scherpte op afronding ook benaderd moeten worden. Dat alles natuurlijk wel in een positieve sfeer. Een ander groot punt van kritiek: de strafcorner moet en zal anders, want soms loopt het de spuigaten uit. Wel ben ik ontzettend positief over de progressie die onze aanval maakt tijdens trainingen. Het aanvallend vallen van Ruud wordt steeds beter begrepen en dat is terug te zien in de eindpotjes van de trainingen. In het verleden was de verdediging altijd heer en meester in dit soort potjes, maar blijkbaar heeft trainer van der Valk met veel pijn en moeite toch was los gekregen in de koppies van de spelers en daar ben ik ontzettend blij mee. Ik heb al eens eerder vermeld dat men soms vergeet welke progressie geboekt wordt en omdat het langzaam gaat valt het niet altijd op. Los van onze waardeloze positie in de competitie, vind ik echt dat we beter zijn gaan hockeyen. We gaan vooruit op de trainingen en ik heb het idee dat mensen wel het een en het ander hebben geleerd op het gebied van ruimte en tijd. Daarnaast hebben we in de afgelopen vier weken zes punten gepakt. Niet dat ik dat op zichzelf zo’n geweldige prestatie vind, maar het zijn wel meer punten dan werd behaald in de hele eerste helft van het seizoen. Op grond van deze gegevens meld ik dan ook dat we de goede kant op gaan. Ik zal dit nooit te hard zeggen, want we zijn er nog lang niet. Wel wil ik mijn eerder uitgesproken vertrouwen in mijn team nog eens benadrukken. We zullen dit seizoen tot een goed einde brengen.

Geplaatst door: Michiel Schröder
16 maart
29 februari [LINK]
2 december
25 november
24 november [LINK]
21 november
9 november
3 november
31 oktober [LINK]
23 oktober
19 oktober
9 oktober
23 september
19 september
16 september
16 september
15.05 p.r.ceptie
10.04 Joris
07.04 Co
23.03 p.r.ceptie


Site by: QForma - www.qforma.nl Copyright © Heren 2 Berkel-Enschot
2002 - 2016